CLASES DE FRANCÉS

A: Ola!

B: Bonjour!
C: Salut!
D: Bonjour!

A: Ah, sí... Bonjour!

C: Comment allez-vous?
B: Comment vous appelez-vous?
C: Vous êtes d'ici?

A: ... eh... oui, oui...

D: Quel âge as-tu?
B: Tu es étudiant?
C: Vous travaillez dans quoi?

A: Oui... eh... je ne sais pas...

C: C'est la premiere fois que vous venez ici?
B: Ça fait combien de temps que tu es ici?
D: Quelle belle journée, hein?
C: Il a fait un temps magnifique.

A: Excusez-moi... baixo xa o pantalón?

_D__S_NCR_S__

Catrocentas veces merda.

Catrocentas veces medra, 

reza o corrector automático.

Comezaba desairado

e xa multipliquei ese tono por tres.

Grazas (non quero!-berro).

Gracias.

onteS,

POPonde?

tÚ!

consolar…

Paredes grises, con humidade, feas, estáticas.

Nubes que se moven rápido por arriba.

RESPOSTAS TELEFÓNICAS

O teléfono foi un grande invento, non digo que non, parécemo de verdade, mais é certo que o uso que del se fai hoxe en día é radicalmente abusivo. Tanto falar chorradas! Tanta mensaxe de merda! Tanto grupo de WhatsApp! Tanta consulta en internet! Perdeuse o fin comunicativo, xa que se nun principio ese era o seu grande valor, agora o que temos é que sentados a unha mesa non fale ninguén. O móbil como desconexión do humano. Pero imos falar do fixo mellor, do da casa, e máis concretamente do que se di ou pode dicir cando se descolga.

De pequeno parecíame algo "borde" o xeito de contestar de meu pai. Hoxe en día paréceme directo, honesto e elegante. Ese "A VER…" é toda unha declaración de intencións, amable tamén nese sentido de "dime". É un saúdo maduro, adulto.

Por outra parte, lembro que alguén me dixo, de pequeno, o "QUEN ANDA POLO TUBO?" que empregaba seu abuelo. Desde logo, unha proposta simpática, moi galega e que deixa un tanto descolocado ao interlocutor.

Un "BO DÍA!" a secas sempre resulta educado, deixando o tema moi aberto e ben preparado ao que está ao outro lado, quen deberá contestar primeiro cun saúdo de cortesía ou en caso contrario, a conferencia será cortada.

Algunhas veces, sobre todo os sábados pola mañá despois de sair de festa, gústame descolgar cun "RESIDENCIA DE LOS LÓPEZ OTERO, DÍGAME?". Denota distinción, sofisticación, un sentido alto do que é a finura, con certo aire de "mansionismo" e indispensable nese castelán de vogais abertas das señoritas do servizo (que non criadas… nin pornochachas!).

Tampouco está mal contestar imitando a pronuncia das "eses" do noso benquerido preshidente Rajoy (pero non imitándoo a el, que conste). Sería, por exemplo un "SHI?" ou un "QUE PUEDO HACER POR USHTED?". Cousa bestial e sen parangón.

E que me decides de facelo con sons animais? O que máis me gusta é o "OINK?", aínda que tampouco están mal os "GUAU?", "MIAU?", "MUUUUUUUU?" ou "KIKIRIKI?". Isto ven a ser algo parecido a unha aposta pola confianza nos animais da casa como un membro máis da familia, unha mostra de respeto.

O "QUE!" ou "QUE TES!", aínda que poidan parecer violentos en primeira instancia, non son tal, probade, xa veredes como contestan igual… e con desculpas e todo…

Se queremos convertir todo o cotarro en algo máis folklórico non temos máis que cascarlle un "AILALEEEELO-OOO"ou no seu desfecto mandarlle un aturuxo que non me vou esforzar en plasmar na escrita.

Non fai falta que vos achegue o rollo ese de cando despois de contestar cun "SÍ?" e che contesten co nome da persoa coa que queren falar, arrearlles un "AQUÍ NON HAI NINGÚN (TAL)". 

A mítica variante de facer coma se se cortase por momentos é tremendamente divertida pero complicada tecnicamente en canto a que resulte veraz. "B… D… AS! DÍG… E?" o outro replicará o que sexa e volta cun " NON ES… ITO … EN". Confuso e entretido.

Penúltima opción. Descolgar e entregar o silencio. Algo como "……………….", e que quen estea no lado contrario teña que preguntar oitenta veces o teu nome ou dicir oitenta veces "Óesme?". Acabara colgando e tentándoo, de novo, polo menos tres veces. Esta opción é divertida por un lado e desesperante por outro.

Xa para rematar esta análise, un dos meus preferidos, facer que es ti quen chamou… e como es o primeiro en falar, deixas á outra persoa flipando. É dicir, descolgar cun "BUENO… EU HOXE PASO DE IR TOMAR O CAFÉ QUE TEÑO MOITO CHOIO, VALE?".

CARDIOLOXÍA

70 x 60 = 4200.

4200 x 24 = 100800.

100800 x 365 = 36792000.

36792000 x 33 = 1214136000.

ODIO

ODIO como esta sociedade se rendiu aos peores sentimentos. ODIO como se trata ás persoas, coma se fosen mercancía, como se venden e se compran as súas vidas. ODIO cada día que pasa, fondamente. ODIO aos vixías deste sistema, aos interesados en que non perda ritmo. ODIO esa indiferenza, puta, de quen se cre salvado. ODIO aos que nunca miran ao lado… ou abaixo. ODIO este xogo no que sempre gañan os mesmos. ODIO cada unha das garabatas do poder, a quen fai o nó desas garabatas e a quen se axeonlla ante elas. ODIO ese labirinto de miseria emocional a onde moitos son conducidos. ODIO este tempo que non é tempo, é cancro cerebral. ODIO a quen non odia todo isto porque odian aos que o odiamos.

SOS

Árdeme a alma en laranxa intenso.

Non collo na pota, 

peto nas paredes, 

levanto a tapa.

Voume cagar en deus!

Non sei quen me cociña,

non sei quen me meteu aquí.

Estaba andando, de vagar,

pola rúa.

Viñeron por min os homes escuros

con camisas de ideas

que apretaban moi forte.

Déronme unha malleira 

que me doeu moi dentro.

Engaioladamente…

Cada día cocen xente.

Fillos dunha puta!

Non respiro, non hai aire.

Mamá, calor…

Quen nos dixo tal?

Por que camiñamos SÓS?

Berrade centolos, berrade!

Usade as pinzas!

Revolvédevos no metal!

Poñede a cociña coma un cristo!

Non vos deixedes pescar!

BOS CONSELLOS QUE OS SEUS RECEPTORES IGNORARON

"Mira, cielo, va a ser mejor que sigas siendo una petarda. Vende más y se ve más natural". 

Calquera persoa do círculo de Russian Red antes de que, agora, pretenda convertirse na Anna Calvi nacional.

¿No crees que estaría bien ir a casa de Rosinda? Te ayudará a usar el diafragma, a controlar la respiración… ¡hasta jugarás con velas!".

A nai de Rajoy cando era un neno.

"Non te fíes destes!".

O señor apoiado na porta de Caixa Galicia.

"No dejeis para mañana lo que podeis hacer hoy". 

Alguén do corpo técnico do Barça ao equipo na semifinal de Champions League contra o Bayern de Munich.

"Don't go to this parade! Let's play golf with us!".

Uns colegas a John Fitzgerald Kennedy antes de ser asasinado.

"Acere, para mi que ese chandal Adidas no va mucho con el cuento anticolonial y anticapitalista con que le vas a los negros".

Un camarada a Fidel Castro.

"Creo que deberías apuntarte, mami. Nunca está de más".

Fai uns cantos anos, Alonso a súa nai, Ana Botella.

"Esa copa de vino ya es la quinta señor".

Un camarero a Aznar antes daquel discurso no que falou o de "¿Quién te ha dicho a ti que quiero que conduzcas por mi?" refiríndose á DGT.

"Esto te queda muy grande, cariño".

A  Muller de Zapatero ao seu home.

"Voçê tem de ser prudente, meu José".

O mestre da escola a Mourinho.